นานๆทีกว่าหนังใหม่จะเข้าพร้อมๆกับชาวบ้านจังหวัดๆอื่นๆ ซึ่งปกติจะเข้าช้ากว่าเป็นเดือนๆ แต่วันนี้ผ่านไปแถวๆโรงหนัง เห็นว่ามีหนังเรื่องวงษ์คำเหลาเข้าแรกๆก็เฉยๆไม่ได้สนใจเท่าไร แต่เมื่อมันว่างๆเลยลองแวะไปดู คนดูไม่เยอะเท่าไร เพราะมันเป็นวันปกติ ซึ่งปกติแทบจะไม่มีคนดูหนังกันเลย เข้าเรื่องเลยดีกว่า ชื่อหนังเรื่องนี้ จะมีใครในโลกนี้บ้างที่มีนามสกุลเป็นชื่อหนังโดยตั้งใจแบบนี้ถ้าเป็นแค่ชื่อหรือชื่อเล่นก็พอมี แต่นี้นามสกุลเลย แค่ชื่อก็ฮาไปได้อีกหน่อยแล้ว เรื่องย่อไม่ขอเล่าอะไรมากเดี๋ยวจะเป็นการสปอยไปซะเท่านั้น เอาเป็นเล่าตอนจบเลยดีกว่า ตอนจบมันจบเป็นเฉยๆเลย ดูๆแล้วหนังมันไม่ค่อยจะมีมิติมากมายเลย ดำเนินเรื่องธรรมดา แต่เรื่องนี้มันรวมคนตลกๆไว้เยอะเลยทำให้หนังดูตลก ผมไม่ได้หวังอะไรมากมายนักกับหนังเรื่องนี้ ซึ่งเรื่องนี้ก็ทำได้ดีในความไม่คาดหวังของผม แต่มันรวมตลกเยอะไปจนบางครั้งมันดูจะเอียนๆไปบ้าง สรุปเล็กๆว่าหนังเรื่องนี้มันไม่เต็มเท่าไร แต่มันสามารถขำได้อยู่เรื่อยๆ อย่าพยายามไปมองว่ามันจะขำตรงไหนเลย แค่ขำไปกับสิ่งที่เขาต้องการให้ขำ เท่านั้นมันก็เป็นความสุขแล้ว

หายไปนานเลยกว่าจะกลับมาเขียน Blog อีกครั้งช่วงนี้ชีวิตเองก็เรื่อยๆไม่มีค่อยจะมีเรื่องอะไรมากมายนัก ไม่อยากจะเขียนมากเข้าเรื่องเลยดีกว่า ในระหว่างที่กำลังขับรถไปเรียนนั้นพอดีนึกขึ้นมาในหัวได้ในสิ่งที่คิด สิ่งนั้นมันเป็นเรื่องของคนฉลาดนั้นเอง สมองผมมันทำให้ผมคิดว่าจริงๆแล้วความฉลาดนั้นมันจะถ่ายทอดผ่านทางพันธุกรรมจริงๆหรอ ความรู้สึกของผมเองก็ขัดแย้งมันเองอีกว่า มันจะเป็นไปได้จริงๆหรอที่คนฉลาดๆ แต่งงานกับคนฉลาดๆ แล้วลูกจะออกมาฉลาด นึกไปถึงเพื่อนที่เป็นลูกหมอ มันก็ฉลาดจริงๆ แต่มันเป็นการถ่ายทอดลักษณะนี้ผ่านทางสายเลือดจริงๆหรอกหรอ ถ้าเกิดว่ามันไม่เกี่ยวกับสายเลือดละเพราะก็มีจำนวนไม่น้อยเลยที่ฉลาดๆแต่งงานกันมีลูกแล้วลูกออกมาไม่ฉลาด ผมเลยไปคิดว่าจริงๆแล้วคนที่ฉลาดๆแล้วแต่งงานกันลูกที่ออกมาฉลาดเพราะอาจจะเป็นเรื่องของพฤติกรรมของคนฉลาดๆ ลูกอยู่สภาพแวดล้อมที่ฉลาดแล้วสามารถเอาสิ่งเหล่านั้นได้ก็ฉลาดตาม ประมาณว่าที่บ้านพ่อแม่ชอบอ่านหนังสือลูกเห็นก็ลองๆอ่านๆตามดูก็เกิดรักการอ่าน แต่ก็มีอีกนั้นละที่พ่อแม่เป็นตัวอย่างให้เห็นแต่ลูกเองไม่สนใจที่จะทำตาม เรื่องพวกนี้มันอยู่ที่ตัวบุคคลจริงๆ คนเรามันสามารถเลือกได้เองว่าจะฉลาดหรือว่าโง่ เลือกให้ถูกละกัน แล้วมาทำเรื่องฉลาดๆเพื่อส่วนรวม

SciPhone N12
กลับมาอีกครั้งของมือถือค่ายนี้ SciPhone N12 มือถือ Android จากจีน หลังจากที่ก่อนหน้านี้ออกรุ่น G2 ออกมาแต่ดันเป็นแต่การทำให้เหมือน Android เท่านั้น ซึ่งก็ทำให้ผิดหวังกับการที่จะได้ Android ราคาถูกลง แต่คราวนี้มาแปลกอีกครั้ง ด้วยการที่บอกใน Spec ว่า OS ที่ใช้เป็น Android กับ Windows Mobile ทำให้ผมอ่านดูแล้วทำเอางง จากที่เขียนบอกไว้คุณสมบัติเครื่องน่าสนใจทีเดียว…
อ่านต่อ »

วันที่ 24 เดือน 4 ปี 2007
นั้นเป็นวันแรกสุดที่เห็นในบทความที่เก่าที่สุดที่มีอยู่ ถึงมันจะไม่ใช่ตัวแรกสุดที่ถูกขึ้นไปใน Blog ก็ตาม ผมพยายามจะรักษาทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมได้ทำไว้บน Blog ของผม แต่ว่ากาลเวลามันก็ทำให้หลายๆสิ่งหลายๆอย่างรักษามันไว้ไม่ได้ Blog นี้ถูกเปลี่ยน Host มาแล้ว 4 ครั้งเข้าไปแล้วครั้งแรกที่เปลี่ยนทุกอย่างถูกเริ่มนับ 1 ใหม่แต่มันก็ไม่เป็นอะไรมากเพราะเพิ่งเริ่มต้นสิ่งที่เขียนๆไปอาจจะยังมีไม่เยอะ ย้ายมาอีกที่ก็อยู่กับมันนานหน่อยกว่าๆสองปี ทั้งสองที่แรกที่เริ่มต้นยังเป็น Host Free อยู่ปัญหาที่เกิดขึ้นก็พอมีอยู่บ้าง บ้างครั้งล้ม บางวันเข้าไม่ได้เอาดื่อๆเลย เลยทำให้ต้องย้ายมาเสียเงินเช่า Host อยู่แรกๆเอาแบบถูกๆที่สุดโดยคิดว่ามันพอแน่ๆ เนื้อที่เท่านั้นแบรนวิทเท่านั้นยังไงๆก็พอ แต่ไปๆมาๆ เมื่อเนื้อหาเว็บมากขึ้น ผมเองก็ ติด tag อะไรเพิ่มมากขึ้น เป็นว่าไม่พอ ต้องขยับเพคเก็ทบริการขึ้นไปถึง2ครั้ง แล้วก็ยังไม่พออยู่ดี จึงต้องหาที่อยู่ใหม่ที่ไม่แพงและน่าจะคุ้มค่ากับเงินรายปีที่เสียไป จึ้งได้มาอยู่ในปัจจุบัน จาดยอด UIP ไม่ถึง 10 คนต่อวัน วันนี้มันขึ้นมาหลายเท่าแล้ว ดีใจที่มีคนหลงเข้ามา แต่เศ้าที่เข้าหลงเข้ามาครั้งเดี่ยวแล้วก็หายไป ผมทำ Blog ได้เรียนรู้เรื่อง SEO รู้จักการหาคนมาเข้าเว็บ อยู่ตรงนี้แล้วได้ประสบการณ์มาพอสมควร ทำตรงนี้ก็สนุกดี เงินแต่ละปีที่เสียไปก็ถือเป็นการเช่าบริการความสนุกให้กับตัวเองละ

เอาแล้ว…วันเวลาที่กลัวก็ได้มาถึง วันที่ PR ผมหายไป วันนี้เปิดดูเว็บที่มหาลัย ก็เห็นว่าตัวตรวจ PR ที่เว็บเรามันมีคะแนนเป็น 0 อ่าวซวยเลย Google ทำกับเราได้ แล้วอย่างนี้ยอดคนเข้าจาก Search ก็จะลดน้อยลง น่าเสียดายเหมือนกัน แล้วคราวนี้รายได้หลักของการทำเว็บเราก็จะหายไป รายได้หลักที่ว่ามันคือการทำ Blacklink เพราะว่ารายได้จาก Google เองมันไม่เพียงพอ อย่างที่บอกไปเมื่อตอนที่แล้ว ทำ Adsense มาสามปี ได้มา 25 US กับการที่ผมทำ Blacklink เดือนหนึ่งก็ได้เกือบๆ 20 เหรียญ มันต่างกันมากมาย แต่พอมาคราวนี้ PR โดยลบไป ซวยเลย..

ทำเว็บนี้กว่าๆ 3 ปีเข้าไปแล้วเห็นเว็บอื่นๆที่เกิดมาทีหลังต่างก็ประสบความสำเร็จไปมากมาย เห็นแล้วก็นึกขำตัวเอง ผมติด Adsense มีตั้งแต่เริ่มๆทำ Blog แรกๆมันยังไม่ค่อยจะรับภาษาไทยเท่าไรก็ขึ้นแต่โฆษณาการกุศล ติดไปเรื่อยๆไม่ได้หวังอะไรเอาสนุกเข้าว่า นี้ก็สามปีเข้าไปแล้วที่ผมเองได้ติด Adsense มันเพิ่งจะถึง 25 เหรียญ ก็วันนี้เอง 555 กว่าจะได้ยังไม่ถึงครึ่งเลย เหมือนกับกำลังยอดกระปุกออมสินเลย วันละบาทสองบาท เดี๋ยวสักวันมันก็จะได้ร้อยขึ้นมาเองละ เทคนิค ไม่ต้อง ความผิดพลาดมีมากมาย ประสบการณ์ตรงนี้ ไม่ต้องให้ใครมาทำตาม ข้อให้ทุกคนรวย ครับ ผมทำเว็บเอามันเก็บประสบการณ์ อิอิ