สัญลักษณ์ของชีวิตคู่
สัญลักษณ์ของการมีชีวิตคู่มีอยู่หลายๆแบบครับ ที่เห็นบ่อยจะเป็นแหวน ซึ่งแหวนเองก็มีหัวของแหวนในหลายๆแบบ ที่ผมเห็นบ่อยๆตอนเด็กๆจะเป็นรูปครึ่งหัวใจ ถูกแยกออกเป็นสองวง เมื่อเรามาพบกันจะทำให้หัวใจเราเติมเต็ม ตอนเด็กๆผมเองก็หาซื้อมาเล่นเหมือนกัน แหวนที่แยกออกเป็นสองวงได้ แต่ไม่รู้จะเอาไปให้ใครก็ใส่มันทั้งสองวงนั้นละ

เข้าไปดูเว็บ www.engadget.com ไปเจอเหวนในรูปแบบหนึ่ง น่าสนใจดีเหมือนกันซึ่งเหมาะกับพวกเด็กคอมสายเน็ตเวิร์คเหลือเกิน เป็นไอเดียที่น่าสนใจดีเหมือนันครับ ที่เอาหัวแลนมาเป็นสัญลักษณ์แบบนี้
แต่คิดๆไปเดี๋ยวนี้ใช่ไวเลสกันหมดแล้วนิ...อาจจะตกยุคไปก็ได้![]()
สงกรานต์ ปีใหม่ไทย

สวัสดีปีใหม่ไทยครับ สงกรานต์เป็นวันขึ้นปีใหม่ของขาวไทยคราบผม หวังว่าเด็กในวันนี้คงจะยังจำกันได้อยู่นะครับว่าวันนี้มันเป็นวันอะไร ไม่ใช่ว่าจะจำเฉพราะว่าวันนี้เราสามารถมาเล่นน้ำให้เปียกกันได้อย่างเดียว
วันนี้ตื่นแต่เช้าครับผม เพราะต้องไปใส่บาตรทำบุญ เป็นประจำทุกช่วงปีใหม่ละครับที่จะต้องไปใส่บา่ตรกับครอบครัวเสร็จจากใส่บาตรก็ไปที่วัดต่อ....ปีนี้ก็มีขบวนแห่เหมือนทุกปีละครับ...สนุกกันตามหมู่บ้านไม่ได้มีอะไรใหญ่โตมากมาย
ถนนเส้นข้างกุดป่องปิดให้รถผ่านได้ทางเดียวเปิดเป็นถนนข้าวหลามเปิดน้ำให้เล่นกันฟรีแต่คิดว่าคนเล่นยังน้อยกันอยู่ในช่วงเช้า แอบหวังเล็กๆว่าในช่วงบ่ายจะมีประชากรเพิ่มมากขึ้น
ถ้ามีปัยญาพอจะพยายามหารูปสงกรานต์ที่จังหวัดเลยมาแบ่งให้ดูคราบผม![]()
เดินทางกลับบ้าน
หลังจากสอบเสร็จแล้ว ก็ได้เวลาเดินทางกลับบ้านสักที เพราะช่วงปิดเทอมนักศึกษาทุกคนต้องทำความสะอาดห้องแล้วทำการคืนห้องพักให้เรียบร้อยในช่วงปิดเทอม เหมือนโดนไล่ออกจากหอเลย เลยไม่มีเหตุจำเป็นต้องอยู่มหาวิทยาลัยต่อ...ก็เลยต้องกลับบ้าน
ผมเลือกเดินทางกลับบ้านโดยต้องขึ้นไปที่กรุงเทพก่อนผมเลือกที่จะกลับด้วยรถไฟ เพราะผมเองก็ไม่ต้องรีบร้อนกลับบ้านอะไรมาก
มาย อีกอย่างผมเองก็ต้องการไปอย่างช้าๆเรื่อยๆเอื่อยๆ...เอารถไฟนั้นละดีที่สุดแล้ว....ไปถึงสถานีตั๋วหมดครับผมได้ตั๋วยืนอีกแล้ว ลำบากหน่อยสินะ....ยังไงผมเองก็ทำใจไว้หน่อยๆแล้วละครับว่าอาจจะต้องลำบาก ก็ถือเป็นเรื่องสนุกๆไปแล้วกัน ใช่ว่าผมจะไม่ได้นั้นตลอดทั้งทางนะครับ ผมนั้งมันไปตลอดนั้นละ เพราะผมได้ไปนั้งทีนั้งที่อยู่ในส่วนของพระ ก็เลยได้นั้งสบายไป(สบายที่ไหน)....
พอไปถึงช่วงก่อนถึงทุ่งสงพระที่นั้งอยู่ตรงข้ามผมทานก็ลงแล้วก็มีคุณป้าคนหนึ่งพาหลานมานั้งแทนที่ไอ้น้องคนนี้ก็รู้สึกจะง่วงนอนเอามากๆพอได้นอนก็นอนเป็นตายเลย.....วันนี้ได้ไปลองสั่งข้าวกินที่ตู้สเบียง...เพิ่งได้เคยกินกระเพาทะเลจานละร้อย(ประสบการณ์ชีวิต)...รถไฟออกจากนครศรีธรรมราชถึงกรุงเทพราวๆเจ็ดโมงเช้า....เข้าไปอาบน้ำล้างหน้าแปลงฟันที่ห้องน้ำในหัวลำโพง เตรียมตัวไปเที่ยต่อ
ศูนสิริกิต....วันนี้อยู่ในช่วงงานสัปดาห์หนังสือพอดี ปีที่แล้วก็ได้กลับบานช่วงงานสัปดาห์หนังสือ...ปีนี้ก็ด้วย...ไปถึงที่นั้นประมาณเก้าโมงเช้า งานยังไม่เริ่มเลย ได้นั้งเล่นรอที่หน้างานนั้นไปก่อน

